Ben jij een handelaar die al eens de landsgrenzen opzoekt of misschien zelfs overschrijdt? Dan heb je je ongetwijfeld al de volgende vraag gesteld: in welke verschillende talen moet je de algemene voorwaarden opstellen? Het antwoord is belangrijk, want indien hier onvoldoende aandacht aan wordt besteed, zou het weleens kunnen dat je algemene voorwaarden helemaal niet van toepassing zijn … Toch?

Geen strikte regeling

De regels in verband met welke taal men moet gebruiken in de algemene voorwaarden zijn helemaal niet zo streng als je zou denken. Op Europees vlak is hierover niets expliciet geregeld, enkel dat ze moeten opgesteld zijn in duidelijke en begrijpelijke taal. Lidstaten hebben echter wel de mogelijkheid hier zelf uitzonderingen op te maken, maar de meeste landen hebben hier niet echt gebruik van gemaakt. Een lidstaat die van deze mogelijkheid wel gebruik van heeft gemaakt is bijvoorbeeld Italië. Bijgevolg bestaat er, in tegenstelling tot andere documenten, zoals facturen en dergelijke, geen strikte regeling omtrent het taalgebruik bij algemene voorwaarden. Enkel dat de algemene voorwaarden duidelijk en begrijpelijk moeten zijn voor de tegenpartij.

Duidelijke en begrijpelijke taal

Dit is echter wel vaak waar het schoentje wringt. Het hebben van duidelijke en begrijpelijke algemene voorwaarden betekent dat de voorwaarden moeten opgesteld zijn in een taal die de tegenpartij begrijpt. Moet je dan je algemene voorwaarden vertalen naar alle mogelijke talen die je klanten spreken? Nee, gelukkig hoeft dit niet noodzakelijk, aangezien dit een enorme verzwaring zou zijn van het Europese handelsverkeer. Je moet er wel voor zorgen dat de tegenpartij de algemene voorwaarden niet zomaar naast zich kan neerleggen omdat hij ze niet verstaat. Stel je algemene voorwaarden dan ook steeds in een eenvoudige en duidelijke taal op en laat het dure advocatentaaltje voor in de rechtbank.

Wikken en wegen

Als ondernemer zal je geval per geval moeten bekijken of de relevante klant de algemene voorwaarden kan begrijpen. Denk dus best ook al aan manieren om dit begrip te bewijzen. Indien de webshop zich focust op Nederlandstalige klanten met een volledig Nederlandse website, is het vanzelfsprekend niet aan te raden Duitse algemene voorwaarden te hanteren. Zelfs louter Frans kan voor de Vlaamse consument onvoldoende begrijpelijk zijn. Indien je echter meer technologische producten verkoopt of je eerder focust op een jongere markt, dan lijkt de kans groot dat Engels een voldoende begrijpelijke taal zal zijn. Je moet dus best zelf eens nadenken wie jouw doelpubliek is en je algemene voorwaarden hierop afstellen. Een goede rule of thumb is ook: als je in de rest van het contract en in alle voorafgaande communicatie een bepaalde taal gebruikt hebt, zijn je algemene voorwaarden best niet in een andere taal opgesteld. Gebruik dus steeds dezelfde taal ten aanzien van klanten.

Combineer Engels met een taalclausule

In veel omstandigheden zullen tegenwoordig Engelse algemene voorwaarden voldoende zijn, aangezien steeds meer mensen voldoende Engels spreken. Bovendien zijn Engelse algemene voorwaarden bijzonder handig indien je in verschillende landen opereert. Wat echter een nuttige toevoeging kan zijn is een clausule waarin je stelt dat indien de tegenpartij akkoord gaat met de algemene voorwaarden, hij eveneens verklaart voldoende de taal van de algemene voorwaarden te beheersen. Dit best in een resem talen zodat de tegenpartij dit in zijn eigen taal kan lezen. In dat geval zal het veel makkelijker zijn te bewijzen dat de tegenpartij de algemene voorwaarden weldegelijk kon verstaan.

B2C/B2B?

Het zou absurd zijn om te concluderen dat je bij ondernemingen altijd de lokale taal moet gebruiken in heel de Europese Unie. Van ondernemingen verwacht de wetgever meer zelfstandigheid, en biedt dus geen extra bescherming. De consument wordt echter wel veel sterker beschermd dan de onderneming. In Europa gelden overal min of meer dezelfde regels voor contracten met een consument, en soms kunnen algemene voorwaarden in een andere taal problemen opleveren. Zo oordeelde een Duitse rechter in 2016 dat de algemene voorwaarden van Whatsapp oneerlijk waren omdat ze in het Engels opgesteld waren terwijl de site van Whatsapp en de hyperlink naar de voorwaarden wel Duitstalig waren. De rechter volgde dus ook de rule of thumb die we eerder vermeld hebben.

Het probleem met de Europese richtlijnen is dat de term ‘oneerlijk’ moeilijk af te bakenen is. In theorie kan het dus dat een bepaalde praktijk in land A geen probleem is, terwijl in land B de rechter de algemene voorwaarden in de prullenbak gooit. Al zal dat laatste nu ook niet zo snel gebeuren en hangt alles uiteindelijk af van de context. De lengte en de complexiteit van de voorwaarden en de inhoud zelf worden ook steeds meegenomen in de beoordeling. Algemene voorwaarden in het Engels zijn dus zeker niet altijd een probleem.

Een clausule bij voegen is niet per se nodig, maar je zou wel nog een extra zinnetje bij je algemene voorwaarden kunnen voegen zoals bijvoorbeeld: “I hereby state that these Terms and Conditions are in English, that I understand the content and agree to these Terms and Conditions”.

Wat met facturen?

Tot voor kort gold in België een speciale regeling voor facturen. Volgens het Taaldecreet moest een factuur altijd in de taal van de onderneming opgesteld zijn, ook al was de klant een buitenlandse onderneming. Als de factuur niet in het Nederlands opgesteld was, moest de rechter ze eenvoudigweg nietig verklaren. Dat leidde tot een ietwat absurde rechtspraak waarbij een Italiaans bedrijf weigerde de facturen van een Belgisch bedrijf te betalen omdat de factuur deels in het Italiaans was opgesteld. De zaak kwam echter voor het Europees Hof van Justitie, dat besloot dat de Vlaamse en Belgische regels strijdig waren met het vrije verkeer van goederen. Op 1 augustus 2017 werd het Taaldecreet daarom aangepast en mag een factuur nu in elke taal van de EU opgesteld worden.

Conclusie

Als handelaar die ook in andere taalgebieden handelt, kan je dus best eens je klantenbestand bekijken en zien welke taal het beste zou zijn voor jouw algemene voorwaarden. Indien je werkelijk internationaal handelt, zal Engels waarschijnlijk het handigste zijn. Slim is ook een dergelijke clausule over het taalgebruik in verschillende talen op te nemen. De boodschap is dus volgens de wet voldoende duidelijk: make yourself understood!

Deze bijdrage werd geschreven door Jules Peremans en Thomas Vermaerke.